Šta digitalne ekonomije čini pouzdanijim i otpornijim

Fletcher, Fakultet za međunarodne politike na Univerzitetu Tufts, u partnerstvu sa kompanijom Mastercard, predstavlja Indeks digitalne inteligencije, koji daje prikaz napretka zemalja u unapređivanju njihovih digitalnih ekonomija, jačanju poverenja i uvođenju tehnologija z apovezivanje u živote milijardi ljudi.

Nadovezujući se na ranija izdanja iz 2014. i 2017. godine, ovogodišnji Index daje sliku globalnog digitalnog razvoja, pruža uvid u ključne faktore koji pokreću promene i trendove i otkriva šta znači to da su ekonomije suočene sa izazovima globalne pandemije i postpandemijske budućnosti.

Najdinamičnije digitalne ekonomije - poput Sjedinjenih Država, Južne Koreje, Tajvana, UAE i Nemačke - značajno su nadmašile OECD stopu rasta u Q2 2020, usred globalnog zatvaranja[1]. Njihove odlike su visoka cirkulacija kvalifikovane radne snage, aktivna istraživačko-razvojna saradnja između poslovne i akademske zajednice, kao i visoki nivo kreiranja i uvođenja digitalnih proizvoda u glavne tokove.

Kako je gotovo dve trećine svetske populacije danas onlajn,[2] ulazimo u fazu „nakon pristupa“, u kojoj sam pristup internetu više nije dovoljan. Aspekti kao što su kvalitet pristupa, efikasna upotreba digitalnih tehnologija, odgovorne institucije, snažne politike upravljanja podacima i jačanje poverenja postaju sve značajniji faktori u određivanju digitalne konkurentnosti i održivosti pojedinačnih ekonomija. Sa tim znanjem, kompanije i vlade mogu zajedno raditi kako bi pomogle svakom od 7,6 milijardi ljudi širom sveta da iskoriste ogromne mogućnosti koje digitalno napredna ekonomija može doneti.

Digitalna evolucija

Ovogodišnji Index razmatra dve komponente: digitalnu evoluciju i digitalno poverenje. Istorijski gledano, digitalna evolucija prolazi kroz veliko ubrzanje od fizičke polazišne osnove do digitalne sadašnjosti. Digitalno poverenje je most koji povezuje putovanje od digitalne sadašnjosti do pametne i inkluzivne digitalne budućnosti.

Mapirajući 95% svetske internet populacije i oslanjajući se na 12 godina podataka, pregled rezultata Digitalne evolucije meri 160 pokazatelja u 90 ekonomija kroz četiri ključna stuba: institucionalno okruženje, uslovi potražnje, uslovi ponude i kapacitet za inovacije i promene. Shodno tome imamo podelu na četiri kategorije:

Ekonomije koje se ističu - Singapur, Sjedinjene Države, Hong Kong[3], Južna Koreja, Tajvan, Nemačka, Estonija, UAE, Izrael, Češka, Malezija, Litvanija i Katar – to su ujedno i digitalno napredne ekonomije i ekonomije koje pokazuju veliko ubrzavanje. Ovo su lideri u pokretanju inovacija, nadograđujući svoje postojeće prednosti na uspešan i efikasan način.

Izjednačene ekonomije – poput Švedske, Ujedinjenog Kraljevstva, Holandije, Japana i Kanade – to su zrele digitalne ekonomije sa visokim stepenom digitalnog usvajanja, uprkos usporavanju digitalnog zamaha. Ove zemlje imaju tendenciju da menjaju šire globalne okolnosti kada se radi o politikama održivosti i obično ulažu u širenje digitalne inkluzije i izgradnju snažnih institucija.

Ekonomije u porastu - poput Kine[4], Indije, Indonezije, Poljske i Rusije – to su ekonomije koje se brzo razvijaju. Ovo su ekonomije koje su veoma atraktivne za investitore zbog ubrzavanja i značajnog prostora za rast.

Ekonomije na koje treba obratiti pažnju - poput Nigerije, Ugande, Kolumbije, Perua, Pakistana i Šri Lanke – to su ekonomije koje imaju brojne infrastrukturne praznine. Uprkos tome, mladi pokazuju entuzijazam za digitalnu budućnost kroz povećanu upotrebu društvenih medija i mobilnih plaćanja.

Digitalno poverenje

U segmentu digitalnog poverenja mereno je 198 pokazatelja u 42 ekonomije kroz četiri ključna stuba: ponašanje, stavovi, okruženje i iskustvo.

Ekonomije poput Brazila, Kolumbije i Meksika počinju da grade zamah na bihevioralnim poljima, pokazujući značajan angažman na društvenim mrežama i drugim novim tehnologijama.

Ekonomije poput Kine, Indonezije i Vijetnama imaju izuzetno povoljne stavove o svojoj digitalnoj budućnosti, podstaknute brzim širenjem digitalnog usvajanja i digitalnih mogućnosti.

Ekonomije sa zrelijim pristupima digitalizaciji i s tim povezanim donošenjem politika, poput Švedske, Holandije i Danske, dele mere koje jačaju sigurno okruženje, poput politike privatnosti, sigurnosti i odgovornosti. Građani ovih zemalja imaju tendenciju da optimističnije gledaju na budućnost digitalizacije.

Ekonomije poput Sjedinjenih Država, Hong Konga, Tajvana, Južne Koreje i Singapura pružaju građanima gotovo besprekorno iskustvo, isporučujući sveti gral napredne infrastrukture, širokog pristupa i nenadmašne interakcije. Ovo iskustvo podudara se sa visokim nivoom angažmana, što ovim ekonomijama daje jasnu prednost u budućnosti 'nakon pristupa'.

[1] Podaci preuzeti sa:

https://data.oecd.org/gdp/quarterly-gdp.htm

https://tradingeconomics.com/

https://www.imf.org/en/Publications/WEO/Issues/2020/09/30/world-economic-outlook-october-2020

https://www.imf.org/en/News/Articles/2020/06/15/na061520-digitalizing-sub-saharan-africa-hopes-and-hurdles

[2] https://www.internetworldstats.com/stats.htm

[3] Hong Kong je Specijalna Administrativna Regija Kine

[4] Kina predstavlja ekonomsko područje kontinentalne Kine, reflektirajući osnovne podatke i pokazatelje koji su sadržani u indexu